The Word Foundation

Een, twee, drie-oppervlakte spiegels zijn symbolen van de fysieke, astrale en mentale spiegelwerelden; een kristallen bol, van de spirituele spiegel.

De spirituele spiegel is de wereld van de schepping. De mentale wereld, de wereld van emanatie van creatie; de psychische wereld weerspiegelt weerspiegelingen van emanaties en van weerspiegelingen van zichzelf; de fysieke wereld is de weerspiegeling van reflectie.

-Het sterrenbeeld.

DE

WOORD

Vol 9 JUNI, 1909. Nee 3

Copyright, 1909, door HW PERCIVAL.

SPIEGELS.

II.

Gesloten.

DE essentie van een psychische of astrale spiegel zijn verlangen en vorm met zoveel licht van de geest dat verbonden is met verlangen en vorm. Het materiaal waaruit de psychische spiegel is samengesteld, is astraal. Dit wordt in zijn eigen wereld zichtbaar gemaakt door het ondersteunen of afdwingen van verlangen, net zoals de achterkant van een spiegel de spiegel maakt.

Zoals een fysieke spiegel bestaat uit materiaal van de fysieke wereld, zo is een psychische spiegel samengesteld uit astrale materie van de astrale wereld, en zoals de fysieke wereld op zichzelf een spiegel is, zo is de astrale wereld zelf een spiegel. Wat we het licht van de zon noemen, is dat wat de fysieke wereld zichtbaar maakt. Het licht van het vuur van verlangen is dat wat de astrale wereld zichtbaar maakt. De materie van de fysieke wereld wordt secundair gevormd in een afzonderlijke vorm, terwijl de materie van de astrale wereld primair vorm krijgt; datgene wat het vorm geeft en ervoor zorgt dat het in beeld wordt gebracht, is gedacht. De verlangenswereld is de spiegel van en weerspiegelt het denken. Gedachten die worden weerspiegeld in de astrale wereld, nemen vormen aan die kenmerkend zijn voor die wereld. Wat er wordt gezegd over reflectie in de fysieke wereld, is van toepassing op psychische spiegels in de astrale wereld, maar met dit verschil: de reflectie van een reflectie zal dezelfde kleur en vorm hebben als de eerste reflectie, maar het gereflecteerde beeld van een beeld weerspiegeld in de astrale wereld zal meer als een schaduw zijn dan wat in de fysieke wereld een weerspiegeling is. Het is een schaduw, niet met kale contouren, als een schaduw, maar met de karakteristieke kenmerken en incidenten van dat wat wordt weerspiegeld.

De astrale of psychische wereld verschilt in dit opzicht verder van de fysieke wereld als spiegel; dat terwijl de fysieke spiegel slechts zal reflecteren zolang beeld en licht aanwezig zijn, de psychische of astrale wereld het beeld zal behouden dat er eerst in wordt weerspiegeld door een gedachte, en de weerspiegeling van dat beeld zal worden behouden als schaduwreflectie op de psychische spiegel die het reflecteert, nadat het eerste beeld is verwijderd. Andere verschillen bestaan. De reflecties van levende objecten in de fysieke wereld volgen de exacte bewegingen van de gereflecteerde objecten, en bewegen alleen terwijl deze objecten bewegen, maar de reflecties van een gedachte als wensvormen in de psychische of astrale wereld blijven bewegen nadat de gedachte is onder de indruk maar is niet langer actief, en hoewel ze dezelfde vorm hebben, varieert de beweging van de vorm afhankelijk van de sterkte van het verlangen. Verder houdt in de fysieke wereld de weerspiegeling van een weerspiegeling op wanneer het eerste object ophoudt te worden weerspiegeld, maar in de spiegels van de psychische wereld gaan de schaduwreflecties van de gedachte weerspiegeld in de astrale wereld door nadat de eerste weerspiegeling is gestopt of zijn verwijderd, en ze verschillen van de eerste weerspiegeling hierin: dat de weerspiegeling van de gedachte geanimeerd is en zijn bewegingen varieert, maar de schaduwreflecties van het gereflecteerde beeld behouden de vorm en voeren automatisch de bewegingen uit die zijn gemaakt terwijl het beeld bleef en werd erover nagedacht.

Twee ideeën die essentieel zijn voor spiegels en reflecties zijn tijd en ruimte. Deze worden anders gewaardeerd in de psychische wereld dan ze worden ervaren in de fysieke wereld. In de fysieke wereld wordt tijd gemeten aan de hand van lichte en donkere periodes, bepaald door de aanwezigheid en afwezigheid van zonlicht. In de weerspiegelingen van de astrale wereld wordt tijd gemeten door licht en schaduw, die worden bepaald door de toename of afname van de kracht van het vuur van verlangen.

In de fysieke wereld is ons idee van ruimte dat van afstand, en, voor ons gevoel van visie, verschijnen objecten in grootte in verhouding tot hun afstand. Het idee van ruimte is niet afwezig in de psychische of astrale wereld en zijn reflecties, maar ruimte wordt niet gewaardeerd als afstand. Naar onze begrippen kan het worden uitgedrukt door woorden als vlak, rijk of stratum. Elk beeld of elke weerspiegeling in de fysieke wereld wordt gezien terwijl het object binnen de zichtbare afstand blijft. Objecten en hun reflecties in de astrale wereld kunnen worden gezien als de ziener zich bevindt op het vlak waarop die objecten of hun reflecties zijn. Onze noties van afstand en de meting ervan door voeten of mijlen mogen niet worden toegepast op de psychische of astrale wereld. De astrale wereld wordt ingedeeld volgens vlakken, rijken of lagen, en alle afbeeldingen of reflecties die in elk vlak aanwezig zijn of worden weerspiegeld, kunnen daar worden gezien zonder rekening te houden met afstand. Ter illustratie: een afbeelding of weerspiegeling in het ene vlak kan naast het andere liggen in het vlak erboven of eronder, maar elk zou zich niet bewust zijn van de aanwezigheid van de ander zolang ze zich in een andere laag bevinden. Om een ​​ziener het object of de reflectie te laten zien of zien, zou het nodig zijn om zijn specifieke vlak te betreden of te bereiken. In de fysieke wereld is ons idee om naar een object te gaan door de afstand te verkorten of te verwijderen, namelijk door beweging. Niet zo in de astrale wereld. Men gaat van vlak naar vlak van de psychische wereld door het principe van begeerte en ziet daar de beelden of reflecties terwijl hij zijn begeerte verhoogt of verlaagt; volgens de aard van zijn verlangen zal hij de objecten, de beelden en reflecties op elk gebied van de astrale wereld zien.

De psychische of astrale wereld is een spiegel met twee gezichten. Elk gezicht van de spiegel heeft vele graden of vlakken. De astrale wereld als spiegel weerspiegelt de gedachten van de mentale wereld en de dingen van de fysieke wereld. Er zijn talloze interplays tussen de reflecties van beelden en de reflecties van reflecties, van vlak tot vlak en tussen de boven- en onderkant van de psychische of astrale spiegel. Het vereist enige discriminatie om onderscheid te maken tussen de weerspiegeling en het weerspiegelde object en de weerspiegelingen van de weerspiegelingen in de spiegels van de fysieke wereld. Het vereist nog meer discriminatie om te weten hoe onderscheid te maken tussen de beelden, hun reflecties en de schaduwreflecties van de spiegels in de astrale wereld, en om te kunnen weten op welk van de vlakken dat is wat men ziet.

Het doel van psychische spiegels is in principe hetzelfde als dat van fysieke spiegels; maar terwijl fysieke spiegels afbeeldingen van fysieke objecten in de fysieke wereld omdraaien of terugwerpen, houden psychische spiegels de acties en verlangens van de astrale wereld vast en werpen ze ons terug. We kunnen het verlangen verbergen dat een actie in de fysieke wereld oproept, maar de actie als en hoe het resultaat van het object van verlangen wordt gezien en weerspiegeld in de spiegels van de psychische wereld. De psychische spiegels op hun verschillende vlakken van de astrale wereld houden de verlangensbeelden of reflecties vast terwijl we ze maken of werpen ze naar ons terug, of ze reflecteren ze in de psychische spiegels van de verschillende gebieden van de astrale wereld. Deze reflecties worden teruggegooid of neergeslagen in de fysieke wereld en veroorzaken een impuls tot actie in de fysieke wereld. Deze impuls tot actie veroorzaakt omstandigheden die leed of vreugde, lijden of geluk brengen. Omdat we het verband niet weten tussen wat er gebeurt en de oorzaak ervan, zijn we niet in staat om de oorzaak van de aandoening of het voorval te zien en zullen we het niet zien tenzij we het huidige voorval als een reflectie gebruiken om het voorval naar zijn oorzaak te traceren.

De mentale wereld kan worden vergeleken met een spiegel. Het verschilt van de fysieke en psychische werelden met betrekking tot reflectie in dit bijzonder: dat terwijl de fysieke en psychische werelden werken door reflectie, de mentale wereld fungeert als een spiegel door emanatie, transmissie, breking en reflectie. Dat wil zeggen, het reproduceert geen beelden en de weerspiegelingen van beelden, maar straalt, verzendt, breekt en reflecteert naar de spiegels van de astrale wereld. De beelden in de mentale wereld zijn gedachten. Ze zijn op zichzelf spiegels. Het materiaal waaruit de gedachtespiegels zijn samengesteld, is levensmaterie. De spiegelgedachten worden geproduceerd wanneer de geest uit de spirituele wereld ademt of contact maakt met de levenswereld die zich op het vlak van de mentale wereld bevindt. De gedachtespiegels werpen hun emanaties en brekingen in de astrale wereld en deze worden vervolgens gereproduceerd in fysieke vorm in en weerspiegeld door de fysieke wereld.

De spiegelgedachten worden zo voortgebracht door de werking van de geest op de materie zoals aangegeven door en volgens ideeën in de spirituele wereld. Men kan zeggen dat de mentale wereld een spiegel is die de spirituele wereld voorstelt en die uitgaat en breekt in het astrale en vandaar in de fysieke wereld.

De spiegels van de mentale wereld kunnen grofweg worden verdeeld in twee klassen: die welke worden betrokken en weerspiegeld door de psychische spiegels als fysieke reflecties in de fysieke wereld, en die die evolueren door reflectie van het fysieke door het psychische door aspiratie naar de spirituele wereld. Het is door middel van de gedachtespiegels dat de mens de astrale of wensspiegels stimuleert tot actie en reflectie in de fysieke wereld. De verlangenspiegels en hun weerspiegelingen als fysieke actie worden veroorzaakt door het vasthouden van een gedachtespiegel in de geest; terwijl de gedachtespiegel in de wensspiegel wordt weerspiegeld, worden de verlangens gestimuleerd en sterker gemaakt; deze verlangenspiegels produceren dan fysieke actie in de fysieke wereld. Het ligt binnen de macht van de mens om te kiezen welke van de gedachtespiegels hij zal gebruiken om de wensspiegels tot fysieke actie te stimuleren. Volgens de gedachtespiegel die in zijn geest wordt vastgehouden, zal hij op het specifieke vlak van de spiegels van de astrale wereld handelen en actie in de fysieke wereld tot stand brengen. De gedachtespiegel in de mentale wereld werkt op de spiegels van de psychische wereld zoals een brandend glas werkt op fysieke materie in de fysieke wereld. Een brandend glas verzamelt en concentreert de zonnestralen op een bepaald punt op fysieke materie en, door de stralen te concentreren, wordt vuur ingesteld op de fysieke materie indien deze ontvlambaar is; dus door een gedachtespiegel van de mentale wereld vast te houden, steekt de spiegel een beeld in brand op het gebied van begeerte in de astrale wereld en veroorzaakt zo de acties in de fysieke wereld.

Het enige dat de gewone man meestal kan doen, is een gedachtespiegel in zijn hoofd houden; hij kan er geen maken. De gewone man kan geen gedachte produceren volgens een idee van de spirituele wereld. Pas na lange en herhaalde inspanningen kan hij een gedachtespiegel produceren. Hij leert dit te doen door gedachte-spiegels in gedachten te houden die al zijn geproduceerd. Zoals een man zijn gedachten kiest, zal hij leren denken. Terwijl hij zijn gedachten kiest en zijn verlangens en hun weerspiegelingen in de fysieke wereld bestendigt of verandert, maakt hij de omgevingen waarin hij leeft en de omstandigheden waaronder hij wordt omringd.

Over de spirituele wereld kan gesproken worden als een grote, complete, universele spiegel. Als een spiegel kan het worden vergeleken met een oneindige atmosfeer. Het materiaal waaruit het is samengesteld is primaire adem-materie, wat licht is. In de spirituele wereld, beschouwd als een spiegel, is het idee en plan opgenomen van alles wat zich in een van de drie spiegelwerelden moet manifesteren. De spiegels van de spirituele wereld zijn hersenspiegels. Deze geest-spiegels kunnen worden gesymboliseerd door kristallen bollen. Een kristallen bol beeldt alle dingen aan elke kant ervan uit zonder een andere achterkant of voering van materie dan het kristal, waardoor het licht schijnt.

De geest-spiegels van de spirituele wereld gesymboliseerd door kristallen bollen zijn qua idee vergelijkbaar met de universele, een spiegel die de spirituele wereld is. Elke denkspiegel bevat alles wat zich in de spirituele wereldspiegel bevindt. Dat wat zich in de spirituele wereldspiegel bevindt als een oneindige atmosfeer, wordt er niet door uitgezonden of weerspiegeld door een andere bron. Alles wat in de atmosfeer van de spirituele wereldspiegel is, is zelfbestaand, het zijn of uit zichzelf ontstaan ​​of vanuit zichzelf in de atmosfeer van de spirituele spiegel. Het bestaansplan in deze universele spirituele atmosfeer of spiegel is ook in elke individuele denkspiegel binnen de universele denkspiegel. De spirituele wereld is de wereld van ideeën, de wereld van de schepping, waaruit alle lagere werelden tot uiting komen en waarin en waardoor lagere werelden betrokken zijn en gewerkt worden en de zelfbestaande ideeën van het zijn worden ontwikkeld.

De spiegels van de spirituele wereld verschillen van andere spiegels doordat ze voor de andere werelden creëren wat deze als mentale of gedachtespiegels zullen uitstralen, of zoals psychische en fysieke spiegels zullen reflecteren.

Een geest-spiegel van de spirituele wereld reflecteert van, door, in, door of door zichzelf. Wanneer het uit zichzelf reflecteert, schijnt het voort en dit schijnsel komt de mentale wereld binnen door te worden overgedragen, uitgezonden of gebroken door een gedachtespiegel. Deze gedachtespiegel kan door de geest of gedachte van een man in de verlangenswereld worden omgezet en weerspiegeld en later zal de gedachte als een handeling of een vorm in de fysieke geest verschijnen. Wanneer een denkspiegel op zichzelf reflecteert, ziet hij de universele geest. Wanneer het in zichzelf reflecteert, ziet het zichzelf in alle dingen en alle dingen in zichzelf. Wanneer het vanzelf reflecteert, ziet het zichzelf alleen en niets anders dan zichzelf. Wanneer het door zichzelf reflecteert, ziet het dat wat er in op handen is, maar dat toch elk bestaand ding in alle werelden van manifestatie en in de spirituele wereld zelf overstijgt; het kent zichzelf als de permanente, onveranderlijke en één realiteit, persistent in alle tijd, ruimte en zijn, en als datgene waar al deze eigenschappen, eigenschappen, kenmerken of onderscheidingen van afhangen voor hun respectieve toestanden en zijn.

Dat door de aanwezigheid waarvan de spirituele wereld een spiegel is, zelfschijnend en reflecterend, dat waardoor alle dingen in de spirituele wereldspiegel gekend kunnen worden en elke individuele mind-mirror zichzelf kent en kan reflecteren vanuit, op, in , door of door zichzelf, is Bewustzijn. De aanwezigheid van Bewustzijn in de oneindige universele geest maakt alle dingen waarneembaar, reflecterend en bekend bij de individuele geest.

Het is door de aanwezigheid van Bewustzijn in de Universele Geest, dat elk van de werelden bekend kan zijn. Door de aanwezigheid van bewustzijn kan de individuele geest zichzelf kennen als zichzelf. Door Bewustzijn kan de geest zichzelf in alle dingen of alle dingen in zichzelf zien in overeenstemming met de manier waarop het als een geest-spiegel reflecteert. Door Bewustzijn kan de geest-spiegel als een intelligent wezen, door te reflecteren op Bewustzijn, door zichzelf, één worden met Absoluut Bewustzijn.

Het aardoppervlak kan worden vergeleken met de fysieke spiegel. Alle dingen die op het oppervlak zijn, zijn reflecties die over het oppervlak bewegen. De lucht kan worden vergeleken met de gedachtewereld als een spiegel die het licht dat erdoorheen straalt, uitstraalt en breekt. Het licht dat door de lucht schijnt en waarvan wordt gezegd dat het aan alle kanten van de aarde bestaat, kan worden vergeleken met de lichtspiegel van de spirituele wereld. Er is geen passende correspondentie voor de astrale spiegelwereld.

De mens staat hierin en de mens is de spiegel van dit alles. Hij is niet alleen een één-oppervlak, een twee-oppervlak en een prismatische spiegel, maar hij is als een doorzichtige, transparante en kristalachtige spiegel, van, op, in of waardoor elk afzonderlijk ding kan worden gezien, waardoor velen dingen kunnen tegelijk worden gezien, of allemaal samen in hun geheel samengevat.

De geïncarneerde geest is de spiegel waardoor de gedachten die uit de spirituele wereld van de mens komen, worden uitgezonden, overgedragen of gebroken. door de geïncarneerde geest die hij op zijn verlangen werpt, weerspiegelt hij de beelden die ervoor zorgen dat zijn verlangens actief zijn, gekalmeerd worden of veranderd worden. Door deze spiegelgedachte kijkt de mens, kiest en beslist welke beelden hij op zijn wensspiegels zal reflecteren en welke hij ze door het fysieke lichaam of de spiegel laat reflecteren, zodat ze acties worden. Zo brengt hij de omstandigheden en omstandigheden tot stand die hem omringen. Boven en rond de geïncarneerde gedachtespiegel is de echte mens zelf, die een spirituele individuele geest-spiegel is die het universum reflecteert.

Wanneer de geïncarneerde geest waarover we hebben gesproken als de mentale spiegel, het goddelijke licht ontvangt en begint te denken aan wat het heeft bedacht, worden zijn gedachten gebroken en overgedragen en in de verlangenswereld gebracht en daar weerspiegeld door de verlangens van het astrale wereld waarna ze verschijnen of worden veroorzaakt in de fysieke wereld. In de overdracht van gedachten kan de mentale spiegel onvolmaakt zijn, de wensspiegel troebel of onrein en dus zou de overdracht vervormd zijn en de reflectie overdreven. Maar schoon of onrein, de mentale en begeerte spiegels zijn die waardoor alle dingen in de wereld tot stand komen.

Waar de mens ook heen gaat, daar projecteert of reflecteert hij vanuit zichzelf de beelden die door zijn hoofd flitsen. Zo worden gehuchten, dorpen of grote regeringen opgebouwd, alle architecturale structuren, beeldhouwkunst, schilderijen, muziek, alle ontwerpen, kleding, wandtapijten, huizen, tempels en hutten, de dagbladen, de tijdschriften of boeken, legendes, mythen en religies, allen zijn het bewijsmateriaal in deze wereld door middel van de spiegels van de mens die dingen die bestaan ​​als beelden of idealen in zijn geest.